مازرون نمایشmazronnamaesh
دانش خود را هیچگاه احتکار نکنید / دکتر قریب
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ


مازرون نمایش به ارسال اخبار، مطالب و موضوعاتی در باره نمایش های اجراء شده در مازندران می پردازد .

مدیر وبلاگ : حمیدرضا گل محمدی تواندشتی
مطالب اخیر
نظرسنجی
نظرتان در باره وبلاگ چیست؟






تئاتر ما آن گونه كه باید باشد
ایمیلچاپ
كد خبر : ۱۴۰۲ / تاریخ :۰۲ خرداد ۱۳۹۲ / اخبار / دیدگاه - منبع : اختصاصی شمال آرت
حمیدرضا گل محمدی تواندشتی،كارشناس تئاتر و مدیر فعالیت های دینی، هنری و ادبی جهاد دانشگاهی مازندران
تئاتر ما آن گونه كه باید باشد
با نام یگانه هنرمند عالم، در آغاز می پردازم به سخنی از سید اهل قلم شهید آوینی که در باره تئاتر گفته است «تئاتر در روزگار ما معضلی است و نه فقط برای ما، که در سراسر عالم؛ مگر برای آنان که تئاتر شان ریشه در سنت و یا اساطیر داشته است.»

پس از پیروزی انقلاب اسلامی شهید آوینی و دیگر هنرمندان متعهد که جان خود را بی هیچگونه ادعایی در راه معبود شان نثار کردند،آین شهیدان دغدغه اصلی شان احیای هنر متعهد و ارزشی پس از انقلاب اسلامی در ایران بود که تا مرز شهادت جهت احیای آن پایداری کردند و هنرمندانه به لقا الله پیوستند.

هر مقوله وارداتی معضلات و مشكلاتی را به همراه دارد، تئاتر نیز یك هنر وارداتی و سوغات فرنگ است، عوامل متعددی باعث وارد شدن تئاتر به ایران شد که یکی از دلایل آن می توان در عهد ناصرالدین شاه اشاره کرد، اوایل مختص به دربار و رفته رفته در جامعه نیز رواج پیدا كرد و تئاتر به عنوان یك هنر وارداتی علاقمندانی را به خود جذب كرده و در عرصه فعالیت های تئاتری كار خود را آغاز كردند.

با این وجود هنرمندانی كه در عرصه تئاتر وارد شدند، بجای اینكه از تكنیك تئاتر جهت اشاعه فرهنگ ایرانی و اسلامی بهره مند شوند، فرهنگ غرب در آنها تآثیر گذاشت و تئاتری ها علاوه بر تكنیك تئاتر از فرهنگ غربی ها و خلق و خوی آنها تقلید كردند كه این حركت به عنوان هجمه فرهنگی از آن زمان برتئاتری ها باقی ماند و هم اكنو ن كه یك سده از عمر تئاتر در ایران می گذرد به همین دلیل نتوانسته مخاطب عام را به سوی خود جلب كند.

تئاتر ما آن گونه كه باید باشد
ایمیلچاپ
كد خبر : ۱۴۰۲ / تاریخ :۰۲ خرداد ۱۳۹۲ / اخبار / دیدگاه - منبع : اختصاصی شمال آرت
حمیدرضا گل محمدی تواندشتی،كارشناس تئاتر و مدیر فعالیت های دینی، هنری و ادبی جهاد دانشگاهی مازندران
تئاتر ما آن گونه كه باید باشد
با نام یگانه هنرمند عالم، در آغاز می پردازم به سخنی از سید اهل قلم شهید آوینی که در باره تئاتر گفته است «تئاتر در روزگار ما معضلی است و نه فقط برای ما، که در سراسر عالم؛ مگر برای آنان که تئاتر شان ریشه در سنت و یا اساطیر داشته است.»

پس از پیروزی انقلاب اسلامی شهید آوینی و دیگر هنرمندان متعهد که جان خود را بی هیچگونه ادعایی در راه معبود شان نثار کردند،آین شهیدان دغدغه اصلی شان احیای هنر متعهد و ارزشی پس از انقلاب اسلامی در ایران بود که تا مرز شهادت جهت احیای آن پایداری کردند و هنرمندانه به لقا الله پیوستند.

هر مقوله وارداتی معضلات و مشكلاتی را به همراه دارد، تئاتر نیز یك هنر وارداتی و سوغات فرنگ است، عوامل متعددی باعث وارد شدن تئاتر به ایران شد که یکی از دلایل آن می توان در عهد ناصرالدین شاه اشاره کرد، اوایل مختص به دربار و رفته رفته در جامعه نیز رواج پیدا كرد و تئاتر به عنوان یك هنر وارداتی علاقمندانی را به خود جذب كرده و در عرصه فعالیت های تئاتری كار خود را آغاز كردند.

با این وجود هنرمندانی كه در عرصه تئاتر وارد شدند، بجای اینكه از تكنیك تئاتر جهت اشاعه فرهنگ ایرانی و اسلامی بهره مند شوند، فرهنگ غرب در آنها تآثیر گذاشت و تئاتری ها علاوه بر تكنیك تئاتر از فرهنگ غربی ها و خلق و خوی آنها تقلید كردند كه این حركت به عنوان هجمه فرهنگی از آن زمان برتئاتری ها باقی ماند و هم اكنو ن كه یك سده از عمر تئاتر در ایران می گذرد به همین دلیل نتوانسته مخاطب عام را به سوی خود جلب كند.

از سویی دیگر پس از انقلاب کمونیستی در روسیه تزاری و تآثیر انقلاب در کشورهای همجوار ، حزب توده در سال1320در ایران تاسیس و جذب افرادی از جامعه ادبی و هنری که تحت تآثیر ایدوئولوژی کمونیستی قرار گرفتند، نیز آسیب هایی برجامعه ما وارد شد که تآثیر ش هنوز بر ادبیات و تئاتر کشور باقی مانده است و برخی بر روی این جریان پا فشاری دارند.

چرا باید در هرجایی كه تئاتر برپا می شود اكثر مراجعه كنندگان از قشر هنرمندان تئاتر و خانواده های مختص به آنها هستند، این دلیلی بر عدم اطمینان مردم به تئاتر است، در شهرستان ها حتی برخی از مردم راضی نمی شوند كه فرزندانشان به فراگیری تئاتر راهی كنند و از آنها در فعالیت های تئاتری ممانعت بعمل می آورند. چراكه در گروه های تئاتری احساس امنیت نمی كنند.

یكی دیگر از آسیب های تئاتر ایرانی كمبود نمایشنامه هایی بر اساس باورها و اعتقادات ایرانی و اسلامی است كه از این نظر هنرمندان متعهدی كه در عرصه فعالیت حضور دارند بعلت كمبود این گونه نمایش ها نمی توانند یك نمایش متناسب با جامعه خود به روی صحنه ببرند. در این راستا مسئولان امر باید شیوه ای اتخاذ كنند كه نمایشنامه هایی كه بر اساس مبانی دینی، قرآنی ،سنت و اساطیر از سوی هنرمندان متعهد تولید شود.

ما می توانیم از قرآن در نمایشنامه نویسی به عنوان نغزترین ادبیات و دل انگیزترین ادبیات در عرصه گسترده و حوزه های گوناگون حیات فكری، فرهنگی، علمی، اجتماعی، ادبی و هنری مسلمانان بهره مند شویم و علاوه بر دانشگاها، حوزه های علمیه را كه سرشار از نیرو های متعهد و قلم فرسا است در نمایشنامه نویسی بسیج كرده و نسبت به تهیه نمایشنامه هایی كه در خدمت فرهنگ عموم مردم ایران باشد اقدامات موثری را به منصه ظهور برسانیم.

سی سال و اندی است كه از عمر با بركت انقلاب اسلامی ایران می گذرد و جشنواره های قرآنی بسیاری در سرا سر كشور برگزار می شود كه فقط به امر قرائت، تجوید، و حفظ و ... پرداخته می شود، در صورتی كه اگر بخش های دیگری متنوع ، جوان پسند و بدیع بعنوان نمایشنامه نویسی، قصه گویی و راویان قرآنی و دینی و بهره گیری از شیوه های غنی نمایشی ایرانی در اطلاع رسانی مفاهیم قرآنی وارد عرصه این جشنواره ها كنیم نیز می توانیم گامی مثبت در جهت یك تئاتر خوب ایرانی و اسلامی برداریم، هنرمند باید به نحو خوبی پاسخگوی مردمش باشد و كار كارگردانی شناخت جامعه و اجرای نمایش هایی با حال و هوای آن جامعه است، كه متاسفانه مشاهده می شود كه برخی از كارگردانان نمایشنامه هایی را از نویسندگان خارجی را در شهرستان ها بروی صحنه می برند كه با روحیات مردم آنجا جور در نمی آید و با عدم استقبال روبرو می شود.

یكی از معضلات دیگر بر سر راه عدم بودجه كافی است كه یك كارگردان دست و دلش به اجرای كار ها نمی رود چرا كه باید یك گروه را رتق و فتق كند ،دولت دهم با توجه به برنامه ریزی های انجام شده و انسجام گروه های تئاتری و تزریق بودجه به این بخش حرکات مثبتی را انجام داده است و با این حرکت دغدغه هنرمندان تئاتر كمتر می شود، طبق آمار بدست امده آیا با یك بودجه اندك 100میلیارد ریال اعتبار با 100هزار فعال و تخصیص 100 هزار تومان در سال برای هر فعال در این عرصه ،می توان كاری بس عظیم را به روی صحنه ببرد ، این حرکت هنوز مسکنی بر تئاتری ها است ومشکلات بسیاری برسرا راه تئاتر و تئاتری وجود دارد و با این اندک بودجه ای که به تئاتر اختصاص می یابد، تئاتری ها نمی توانند کار مثبتی در راه اعتلای تئاتر انجام دهند .

ارایه طرح استقرار گروه هادر کشور حرکت مثبتی بود اما امیدوارم که این طرح با دقت فراوان و حساسیت بالا در مراحل بعدی ادامه پیدا کند و گروهایی سرو سامان بگیرند که اعضای اصلی شان ازمتخصصان و کارشناسان تئاتر، با تجربه ، فعال و متعهد و ارزشی باشند تا اینکه اجحافی صورت نپذیرد و این منوط بر این است که بجای تشکیل گروه های متعدد، هنرمندان در شهرستان ها عزم خود را جزم کرده و با اتحاد با یکدیگر جهت استقرار گروه ها یگ گروه منسجم ومتشکل از نیروهای فعال و قوی را تشکیل دهند تا اینکه بجای تعدد گروهها و گروه های درجه 3 و درجه 2 از گروه های درجه یک برخوردار شوند و گام مثبتی در عرصه استقرار گروه ها برداشته شود و به کمیت و کیفیت اجرا های تئاتری در استان ها افزوده شود.

با توجه به اینکه جشنواره و همایش های متعدد تئاتری در كشوربا عناوین مختلف برگزار می شود می توان یك آسیب جدی برای تئاتر دانست، چرا كه اكثر هنرمندان به فكر این هستند كه كاری را بالفور آماده كرده و در جشنواره ها و همایش ها حضور به هم رسانند تا اینکه از غافله عقب نمانند ، بنابراین از نمایش هایی كه پرسوناژ كمتری برخوردار است استفاده می كنند و سعی در این دارند كه از دكور ساده و كم هزینه ای برخوردار باشد تا اینکه خود را در ظرف مدت كوتاهی به جشنواره برسانند، این مسئله باعث می شود كه كیفیت كارها در همه بخش ها گرفته از دکور، بازیگری و...پائین آمده و بالاجبار شاهد ارایه کار های ضعیف باشیم، هرچند این جشواره ها محلی برای عرض اندام هنرمندان است.

بنا برگفته برخی از بزرگان تئاتر کشور و پژوهشگران یک بازیگر تئاتر باید عاری از هرگونه ضد ارزش های انسانی و شفاف باشد تا اینکه بتواند بر روی صحنه تئاتر به راحتی بازی کند، منظور از شفافیت بازیگر این است که از کشیدن سیگار، مواد مخدر و چیزهایی که به بدن بازیگر آسیب می رساند و نمی گذارد آنچه را که می خواهد در روی صحنه ایفا کرده و به منصه ظهور برساند، پرهیز کند، این مسئله اخلاقی از دیدگاه علمی مطرح شده است و در دین مبین اسلام آمده است که هر چیزی که به انسان ضرر و زیان برساند حرام است،پس یک هنرمند که می خواهد کلامش در جامعه تاثیر گذار باشد باید از اینگونه مسایل ضد اخلاقی پرهیز کند تا اینکه به اهداف والای انسانی برسد.

شکل گیری شخصیت انسان تابع نوع رفتار با کسانی است که با آنها رفت و آمد دارد،نوع دوستی در تعیین سرنوشت و ساختن حقیقت انسان بسیار مهم است، متآسفانه در برخی از کلاس های آموزشی تئاتر به اخلاق و پرورش یک هنر جوی اخلاقی مطابق با جامعه دینی– ایرانی اهمیت داده نمی شود و همین امر باعث شده است که والدین هنرجویان و حتی دیگر اقشار جامعه که خواستار تعالی فرزندانشان هستند ، دیدگاهی منفی نسبت به تئاتر پیدا کنند و از حضور فرزندان خود در کلاس ها و محافل تئاتر خوداری کنند.

و اما چه عواملی باعث می شود که یک تئاتر مخاطب نداشته باشد ؟ همانطور که متخصصان امور تئاتری اشاره دارند ،یک تئاتر خوب تئاتری است که چهار شاخصه اصلی «سرگرمی، زندگی احساسی، تفکر وبعد زیبایی شناسی»،را به همراه داشته باشد ویا اینکه حداقل دارای یکی از شاخصه های نامبرده باشد تا اینکه بتواند از مخاطب خوبی برخوردار باشد، اگر تئاتری مورد اقبال مردم قرار نگرفت باید بدانیم که از این چهار شاخصه استفاده خوبی نشده است و نباید مردم را مورد سرزنش قرار دهیم، چراکه نقص در خودمان است،نه در مردم.

هنری قابل تقدیر است که در جهت اهداف انسانی و معنوی گام بردارد ، تئاتر و دین از دیر باز به عنوان دو حوزه نزدیک به هم با یکدیگر در ارتباط بوده‌اند. در این مملکت که انقلابش یک انقلاب فرهنگی و همگام با دین است، پس چرااز اجرای تئاتر های دینی فاخر که در هدایت جوانان نقش بسیار مهمی را ایفا می کند بیشتر بهره مند نمی شویم.

متاسفانه مشاهده می شود برخی از اشخاص که در رآس امور تئاتری در شورای راهبردی و شورای باز خوانی و بازبینی و حتی در بخش های هنری گمارده می شوند از کارشناسان تئاتر نیستند و نمی توانند امور تئاتری را خوب رتق و فتق کنند و این آسیبی دیگر برتئاتر است که در استان خودمان مشاهده می شود و این مسئله در آینده ای نزدیک باعث بی هویتی تئاتر در استان خواهد شد.

تئاتر استان از دو قشر تئاتری رنج می برد،برخی تئاتری های کم سواد وعده ای تئاتری های با سواد غیر ارزشی که دیدگاه منفی جامعه را نسبت به تئاتر بوجود می اورند. امید است که با راهكار های اصولی وهمگامی مسولان و تئاتری ها جهت رشد و اعتلای تئاتر و آشتی مردم با تئاتر در كشور گام های مثبتی برداشته شود و شاهد رشد و توسعه تئاتر در میهن عزیزمان باشیم و مواظب باشیم که دشمن از طریق هنر لطمات فرهنگی را بر پیکر جامعه وارد نسازد و دغدغه های شهید آوینی و دیگر شهدای هنرمند را که جهت احیای هنر متعهد و ارزشی در انقلاب اسلامی ایران گام برداشتند به ثمر بنشیند.

از دیگر مواردی که می توان به آن اشاره کرد این است که ما تئاتری ها خود را در سالن های آمفی تئاتر حبس کرده ایم ومنتظریم که مردم در سالن ها حضور پیدا کرده و به دیدن نمایش های ما بیایند و فکرمی کنیم که اگر مردم به سالن ها نیایند و تئاتر تماشا نکنند بی فرهنگ هستند. چرا خود تمهیدی نمی اندیشیم و تئاتر را به میان مردم نمی بریم و به اینگونه مردم را با تئاتر آشنا نمی کنیم، مگر تئاتر فقط باید در فضای بسته اجرا شود، مگر فضای باز را از ما گرفته اند، در مازندران که یک منطقه توریستی است می توانیم در کنار سواحل دریا، پارک ها ، جنگل ها ، زمان درو شالی در کنار روستائیان و شالی تراشان و حتی در امامزاده ها و اماکن مذهبی حضور پیدا کرده و در خور موقعیت و زمان و مکان به اجرای تئاتردرخور آن پرداخت.

مگر حضور دردل روستا ها و شهرها و در فضای باز و اجرا در میان آنها تئاتر به حساب نمی آید ، پس چرا خود را در سالن ها و پلاتو ها حبس کرده ایم که منتظر باشیم که تماشاچی بیاید و نظاره گر کار ما باشد. بیاید همت کنیم و تئاتر را به میان مردم ببریم تا اینکه تئاتر در کشور رشد و توسعه پیدا کندتا زمانی که هر مقوله ای مردمی نباشد تاثیرش مشهود نخواهد شد .

والسلام





نوع مطلب : مطالب Contents، اخبار News، 
برچسب ها : تئاتر ما آن گونه كه باید باشد، گل محمدی، شمال ارت، سعید، مازندران، اوینی،
لینک های مرتبط :
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات